درعلوم سياسي از:« توانايي واداشتن ديگران به تسليم در برابرخواست خود»، تعبير به« قدرت» مي شود اما همين قدرت، زماني كه داراي« پذيرش اجتماعي» و«مشروعيت» باشد؛ به «اقتدار» تبديل مي شود. معناي اين سخن آن است كه براي بنا نمودن پايه هاي قدرت بر اساسي محكم و قابل دفاع، گريزي ازهمراه داشتن توام با ميل و رغبت مردم نيست و تنها زماني مي توان از اقتدارسخن گفت كه قدرت -به تعبيركلاسيك آن- از مشروعيت نيز برخوردار باشد...
ادامه مطلب
