وقتی یک فاجعه رخ می دهد، معمولا برخی به محکومیت مقصران آن فاجعه می نشینند که که اگر مقصر اصلی شناخته شود، این اعلام انزجار، كاری خوب و به جاست اما شاید بهتر باشد پس از اعلام انزجار از مسببان اصلی رسوایی قرآن سوزی -که توسط چند شهروند آمریکایی و علیرغم اعلام انزجار بسیاری از مقامات آمریکا و جهان و با سوء استفاده از حق آزادی عقيده و عمل رخ داد- به این فکر کنیم که در این حادثه چه کسانی بازندگان و برندگان اصلی این ماجرا بودهاند ؟
برندگان این ماجرا همه آن مسوولان رسمی کشورهای جهان از جهان اسلام وآمریکا و اروپا و ...بودند که پیشتر، بر این نکته تاکید کردند که:« اسلام با تروریسم یکی نیست و سوزاندن کتاب شنیع ترین کاری است که یک انسان می تواند انجام دهد»،برندگان این ماجرا آن مسلمانانی بودند که وقتی جاهلان باتعصب و کینه به دین آنان هتاکی کردند، با قواعد زشت انان بازي نكردندو در واكنش«سلام»گفتند(و اذا خاطبهم الجاهلون قالو سلاما) و باتاسی از قرآن به معتقدات دیگر ادیان توهین نکردند تا بهانه از دیگر افراد نادان گرفته شود (لکم دینکم ولی دین) و برندگان این ماجرا همه آنانی هستند که همواره به معتقدان همه ادیان و مذاهب ندا میدهند که: يا أهل الكتاب تعالوا إلى كلمة سواء بيننا وبينكم أن لا نعبد إلا الله ولا نشرك به شيئا.
بازندگان این ماجرا نیز کم نبودهاند، آنانی که سیه رویان مسلمان نمای خشونت طلب را معادل همه اسلام میگیرند و تصور میکنند كه با توهین به آدمیان و اعتقاداتشان میتوانند بر جراحت های دردناک مرهم بگذارند. بازندگان این ماجرا آنانی هستند که هنوز درنیافته اند؛ هر آیینی بالاخره معتقدانی دارد و حقارتبار ترین کار این است که به جای گفتگو و اندیشه به آتش و خشم و کینه دست یازید.
بازندگان این ماجرا البته آنانی نیز هستند که به نام اسلام ؛خون ناحق بر زمین ریختند و بهانه لازم را برای جسارت به کتاب شریف خداوند را فراهم کردند و نیزآناني که در واکنش به این اقدام موهن؛ دست به آتش زدن کلیسا ها و نمادهای آیین مسیحیت کردند. بازندگان این ماجرا آنانی نیز هستند که بدون توجه به اصل اجتناب از «تشیع فاحشه» و با پخش مکرر اهانت یک شهروند به قرآن و علیرغم انصراف کیشیش آمریکایی از این اقدام زشت، از یاد بردند که نشان دادن این صحنه به عنوان مصداق تشیع فاحشه و برای برانگیختن خشم مسلمانان خود گناهی بزرگ است زیرا خود خداروند فرمود: «إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ »: آنان که دوست دارند در جامعه اسلامی، کار منکری را اشاعه (منتشر کنند) دهند، در دنیا و آخرت به عذاب دردناک دچار خواهند شد و خدا از عاقبت سخت آنان باخبر است و شما از آن خبرندارید.
بازندگان این ماجرا همه آنانی هستند که فکر میکنند اندیشه و کتاب با کینه و حماقت از بین می رود اما نمی دانند که آنچه رفتنی است حماقت کور و کوفتن بر طبل زرو و خشونت و تعصب است.
